Lieve allemaal,

Time flies when you’re having fun! Nou dat hebben we zeker. Iedere dag genieten we volop van onze twee schatten van meiden. Ongelooflijk dat we al een half jaar samen zijn, 19 mei 2008 was het Meike en Yulia dag. En vanaf toen is het iedere dag genieten en volop gezelligheid.

Meike en Yulia doen het echt super goed en hebben zich enorm ontwikkeld. Het is ook echt heel leuk om de twee totaal verschillende karakters te zien. Meike is echt de grote zus en is ook heel zorgzaam over Yulia, zo lief om te zien. Yulia is echt een klein lief dondersteentje. Het zijn twee heerlijke super lieve ,leuke en fantastische meiden.

Inmiddels zitten ze al enkele weken op de peuterspeelzaal en daar genieten ze echt volop van. Op het moment dat het woord school valt rennen ze naar hun tas en staan ze klaar. De juf gaf wel aan dat het twee ondernemende tantetjes zijn die geen minuut stil kunnen zitten en alles willen ontdekken. Goh vertel ons eens wat nieuws…… Kortom het is echt genieten, genieten en genieten.

Wij hebben besloten om onze web-log te gaan afsluiten. Wij hebben enorm genoten van jullie reacties op onze site en het meeleven in de hele procedure, enorm bedankt hiervoor.

Nog een paar foto’s van onze twee kanjers!

Of zoals we in Brabant zeggen, HOUDOE!!!

In het kader van foto’s zeggen meer dan 1000 woorden!!!! Kortom buitenspelen blijft favoriet, mama helpen in de groetentuin en papa met het grasmaaien!! Dus laat het mooie weer maar komen, maar stampen in plassen vinden wij ook wel errug leuk……. Verder is het echt genieten, genieten, genieten. 

Vandaag is het precies een maand geleden dat onze twee schatten voet zetten op Nederlandse bodem! Ze doen het echt super en de ontdekkingstocht blijft maar door gaan.

Yulia is inmiddels al aardig in het Brabantse ingeburgerd en roept tegen iedereen als ze weggaat HOUDOE!!, zo schattig. Iedereen smelt dan natuurlijk maar dat is voor ons niets nieuws want dat doen wij tig keer op een dag met onze dametjes. Stel je voor dat er zo’n klein boefje met kushandjes naar je toe komt lopen, haar gezichtje samentrekt en schaterlacht… Daar kun je toch niet tegenop.. en dit doen ze natuurlijk ook als ze iets doen wat niet mag.

De afgelopen weken hebben we weer veel leuke dingen gedaan. We zijn naar papa’s werk geweest en daarna naar Schevingen. Water en zand vinden ze helemaal super! Ongelooflijk wat een plezier ze hadden in het zand en ze mochten ook nog even met papa spelen bij de zee. Daar hebben we ook onze reisgenootjes Stephanie en Lisa-Ling (helaas zonder papa Dennis) weer gezien en dat was echt super gezellig. De kinderen hebben met z’n drietjes heerlijk gespeeld. Verder hebben we nog wat uitstapjes gemaakt naar de opa’s en oma’s waar het natuurlijk ook dolle pret is. Kortom we genieten, genieten en genieten van de twee schatten van meiden.

Ook hebben we het eerste bezoekje bij het consultatiebureau gehad (met prikken) en zijn we weer bij de kinderarts geweest. Ze hebben goed gegeten en ze zitten nu weer op het gewicht van de overdracht, gelukkig gaat het eten nu echt heel goed. Ze lusten bijna alles, we hebben ook Mac Donalds geprobeerd maar daar was alleen de salade van mama interessant en de zonnebril in hun happy meal. Dus de gele M langs de snelweg kunnen wij (voorlopig) overslaan.

Tja en verder kunnen ze maar niet afblijven van de hondenbak van Google en Yahoo. Ze houden enorm van dansen, muziek, buiten ravotten, de honden, spelen met nichtje Alicia. Verder vinden ze het super leuk om met mama koekjes te bakken of te helpen in de keuken. Tja ze houden ons echt goed bezig en als mama dan ‘s avonds eindelijk op de bank zit hebben we twee andere schatten die ook aandacht willen.

Inmiddels zijn we al weer twee weken thuis, de tijd vliegt echt voorbij. We kunnen niet eens vertellen wat we de hele dag doen. Ons dagritme bestaat uit ontbijt, spelen, snack, even weg, lunch, slapen kinderen, fruithap, spelen, eten, spelen en baderen. Hopelijk slapen de meiden dan rond 8 uur – half 9. Iedere middag en avond luisteren wij over de babyfoon de verhalen die ze elkaar vertellen. Zo grappig om te horen, ze hebben enorme keet met z’n tweeen boven. Soms lijkt het alsof ze het bedje afbreken. Maar echt tijd om zelf nog iets te doen is er niet. Maar dat kunnen we ‘s avonds doen.

Het gaat echt super goed. De kinderen genieten echt van het spelen. Vooral buiten is een feest, met papa op de trampoline, schommelen en rennen. Verder is de zandbak vandaag geplaatst dus nog meer reden om buiten te spelen. Maar ook Google en Yahoo vinden ze super interessant. In het begin waren ze vrij bang, maar nu is het geen enkel probleem meer en willen ze continu bij de honden zijn of een koekje geven (wat Google en Yahoo helemaal niet erg vinden). Verder houden we het nog vrij rustig. Af en toe gaan we op visite of gaan we ergens heen. Meike en Yulia vinden het heerlijk om in de auto, fietskar of buggy te zitten. Ze genieten echt van de speeltuin, kinderboerderij of winkelen.

Het eten gaat nu helemaal super en het blijft er ook nagenoeg allemaal in. We hebben gemerkt dat ze niet van geprakt eten houden maar gewoon zoals wij dat ook hebben. Dan eten ze alles op. En ze hebben natuurlijk de leeftijd van alles zelluf doen…

Meike had hier de spinazie letterlijk in haar oren zitten. En inmiddels hebben we ook Yulia aan de boterham met kaas.

Alle uitslagen uit het ziekenhuis zijn binnen en de meiden zijn super gezond verklaard, jippie! Verder hebben ze ook al de eerste vaccinatie bij het consulatiebureau gehad dus we zitten al helemaal in de molen.

Iedere dag zien we onze schatten verder opbloeien en ontdekken we nieuwe dingen van ze. We zijn nu echt aan het genieten. Het is ook zo mooi om te zien hoe die twee ons paaien. Je ziet het gewoon gebeuren maar het is zo grappig de manier waarop dat we vaak moeten lachen (en dat hebben ze meteen door en maken ze misbruik van). Maar tegen een enorme smile op hun gezichtjes of een kushandje doe je natuurlijk weinig en smelt je. De meiden weten vooral papa enorm goed te bespelen.

Na volgende week moet Jeroen weer aan de slag dus zal het nog iets drukker worden voor mij. Wij hebben het idee dat ze ons inmiddels ook al heel goed begrijpen. Als wij vragen om hun schoentjes of jas te halen komen ze daar ook mee terug. Alleen het woordje NEE lijken ze nog niet altijd te snappen, ligt aan de leeftijd heb ik mij laten vertellen (dus daar houden wij ons aan vast). Verder hebben we al een schaderapport tot nu toe van: de TV is kapot, de bril van Jeroen mist xe9xe9n pootje, de zonnebril van mama aan gruzelementen en de printer ontregeld. Dat beloofd nog veel goeds zullen we maar zeggen. We proberen regelmatig een update te plaatsen, maar soms ontbreekt het ons aan tijd (of energie). Dikke kus van ons viertjes.

Toch nog even een paar foto’s die ik jullie niet wil onthouden:

Ja hoor onze ontdeugende boef is weer de oude… Samen houden de dametjes papa en mama goed bezig de hele dag. De antibiotica slaat gelukkig goed aan. Gesloopt zijn wij aan het einde van de dag. Maar we genieten echt van de ontwikkeling van de twee. Het is iedere dag een feest der ontdekking van beiden kanten. Meike lijkt al helemaal ingeburgerd.

Inmiddels hebben wij ook hier al wat formaliteiten afgehandeld. We hebben het verplichte ziekenhuisbezoek en de gemeente al gehad. De kinderen hebben zich echt super gehouden tijdens alle vervelende onderzoeken in het ziekenhuis. De kinderarts vond de kinderen wel klein en licht zodat we over een aantal weken weer terug moeten komen om te kijken hoe het gaat. Hopelijk willen de dametjes wel wat eten binnen houden. Ze spugen nog ontzettend veel, we denken dat het te maken heeft met de spanning en het andere eten. Meike is wel dol op een donkere bruine boterham met kaas. Yulia is dol op wortels, heel grappig om het allemaal te ontdekken. Maar rijst op de vroege ochtend blijft favoriet dus Jeroen kookt iedere ochtend om 7 uur rijst voor zijn meisjes.

Verder gaan wij nu heerlijk genieten van onze twee schatten. Nogmaals super bedankt allemaal voor de belangstelling, kaartjes, kado’s, sms etc. Wij gaan proberen regelmatig de site te updaten zodat jullie op de hoogte blijven.

Lieve allemaal,

We zijn weer thuis…. Na een reis van zo’n 17 uur kwamen we aan op Nederlandse bodem.  De meiden hebben het echt super gedaan gedurende de 10 uur durende vlucht. Yulia was flink ziek en bleef maar aan het hoesten en heeft de hele vlucht  (en daarvoor en daarna) bij mama geslapen.

De aankomst op Schiphol en thuis was echt helemaal super. Echt heel bijzonder dat er zoveel mensen op je staan te wachten met spandoeken. Lieverds allemaal super bedankt. In de auto lagen al kadootjes voor de meiden en toen we thuiskwamen leek het wel pakjesavond, wat een feest. Wij hebben enorm genoten van de belangstelling van iedereen. Toch waren we ook erg bezig met de gezondheid van Yulia. Wij zagen haar steeds zieker worden en hebben vrijdagochtend ook meteen besloten naar de huisarts te gaan. Hij vertrouwde het niet helemaal en uiteindelijk zijn we nog naar de kinderarts gegaan. Yulia is enorm verzwakt heeft oorontsteking en alle holtes zitten verstopt. Ze moet enorm hoesten en heeft pijn. We hebben inmiddels antibiotica maar het duurt even voordat deze aanslaat. In het begin wilde ze ook niet drinken en zat ze tegen uitdroging aan. Nu gaat het drinken redelijk maar er blijft weinig voedsel binnen. Vooral tijdens een hoestbui komt er alles uit. Meike hoest ook af en toe nog waardoor ook bij haar alles eruit komt. Kortom we zitten meteen in de kinderziektes. Nu papa ook nog plat ligt heeft mama het zwaar…. Hopelijk kunnen we snel in alle rust gaan genieten en krijgen we weer onze nachtrust.  Het weinig slapen breekt aardig op, op dit moment.

Allemaal super bedankt voor de belangstelling en kado’s. Aangezien Yulia zo ziek is heeft Meike alles uitgepakt maar hebben we nog geen kans gezien om iedereen te bedanken. Voor Meike is de grote ontdekkingstocht al begonnen. Wij houden jullie op de hoogte.

Liefs ons 

Sorry voor de late update van dag 11 en 12 er was iets mis met de instellingen. Maar goed hier nog even een laatste update. Gisteren (dag 13) hebben we weer rustig aangedaan. Yulia had nog koorts en heeft weer veel geslapen. Beide meiden hangen de laatste dagen volledig aan Mandy wat erg vermoeiend is. Voor de hechting natuurlijk wel goed , maar ik had liever dat ze weer beter waren. ‘smiddags zijn we nog hier vlakbij naar een speeltuin geweest , Meike kent geen angst en wilde voorover  van de glijbaan afduiken en plezier dat ze had. Verder hebben we niet veel meegemaakt. tja het is geen wereldreis, maar wel de reis van ons leven!

Vandaag voelden de meiden zich weer beter en zijn we ‘sochtends naar de verboden stad geweest. Super indrukwekkend ondanks dat we er al eens geweest zijn. Meike en Yulia hebben als twee keizerinnen door de stad gelopen/ cq koninklijk voortgeduwd in de buggy. Meike had eindelijk weer eens goed gegeten maar moest toch weer overgeven. Mijn idee over het aantal kleertjes dat kinderen nodig hebben is al behoorlijk bijgesteld!

Het is wel super vervelend dat Meike iedere keer moet overgeven als ze zo moet hoesten. Vanavond had ze heerlijk rijst zitten eten en het ging goed tot na het flesje, helaas weer alles er uit. Yulia eet erg goed ondanks dat ze koorts had. We hopen dat ze vannacht goed slapen zodat we morgen fris en fruitig het vliegtuig in kunnen. Heel lief trouwens Yulia geeft al handkusjes en zwaaien doen ze allebei. Nu zitten we nog even te borrelen op de gang voor de kamers en dan gaan we dadelijk slapen en morgenochtend om 10:45 gaan we richting vliegveld. Het is lang genoeg zo,en we zijn er zwaar aan toe om naar huis te gaan. Na een hele week roomservice willen we zelf wel weer eens koken.

De kinderen zullen morgen bij aankomst helemaal doodop zijn, het is voor hen en ons dan midden in de nacht, maar het weerzien zal er niet minder om zijn. Afgelopen weken was super indrukwekkend, emotioneel en moelijk in woorden te vatten. De komende dagen, weken en maanden zullen dit voor Meike en Yulia maar ook voor ons zeker gaan worden. tot morgen!!!!!!

Vanochtend werd Yulia heel ziek wakker en waren wij ook redelijk in paniek. Ze had erg moeite met het slijm op te hoesten en was erg benauwd, heel akelig allemaal. Gelukkig knapte ze toch weer aardig op gedurende de dag, maar de koorts hield wel aan.

Wij hebben dus vandaag maar niet teveel ondernomen ondanks dat we een vrije dag hadden. Lekker rustig aan en Yulia heeft veel geslapen. Vanmiddag zijn we enkel nog naar de pearl market geweest, veel kleding ed. Dit viel flink tegen want het bleek ruim 45 min met de taxi te zijn. In ieder geval hebben we toch nog enkele leuke dingen kunnen kopen en toch nog iets van de stad kunnen zien. Echt onvoorstelbaar wat hier allemaal gebouwd wordt.

‘s avonds hebben we ze weer op tijd op bed gelegd, dit blijft iedere avond een uitdaging, maar het gaat steeds beter. Je moet je voorstellen dat we op 20 cm2 en twee flesjes klaar moeten maken en de medicijnen in een bakje en dan alles in de juiste volgorde naar binnen zien te krijgen. Na het huiluurtje (als ze uit bad komen is dit standaard) zijn ze gelukkig allebei lekker gaan slapen en heeft Mandy ze nog een kinderparacetamol gegeven. We wisselen elkaar nu elke nacht af wie er uit gaat als er weer eentje ligt te hoesten. De airco hebben we al dagen niet meer aan, dus de kamer is tropisch, maar beter voor hun longetjes.

‘savonds is het standaard even met een aantal ouders op de gang ervaringen uitwisselen gezellig met een wijntje en bier. Dan kom je weer even tot jezelf. We zijn de hotelkamer inmiddels, hoe luxe dan ook, helemaal beu en willen graag naar huis. Helaas duren alle formaliteiten tergend lang. Om een voorbeeld te noemen nu moet bij Yulia weer een notarisrapport over haar medisch dossier opnieuw omdat er blijkbaar een stempeltje miste! wat een onzin allemaal. Gelukkig loopt onze terugreis hierdoor geen vertraging op en krijgen we woensdag onze visa voor de kids.

Voor ons is het aftellen nu echt begonnen….

Hieronder nog wat foto’s van na het badje en Meike als chinese circusartiest ze maakt uit zichzelf al koprollen, zo grappig

Vandaag was een drukke dag voor de meiden. Het is altijd weer heerlijk wakker worden, (voorzover hiervan sprake is gezien de slapeloze nachten) als je die twee vrolijke snoetjes naar je ziet kijken. Van ochtednhumeur lijkt weinig sprake, zodra ze wakker zijn ruimen ze eerste werk de speelgoedkast leeg en gaan weer vrolijk herrie maken. Natuurlijk vonden ze de versierde kamer prachtig en werd alles uitvoerig bekeken. We hebben eerst ontbeten in de luxe lounge boven in het hotel. De zakenmensen die daar ook zaten zullen waarschijnlijk iets minder blij zijn geweest, maar ach. Meike en Yulia hielden het dit ontbijt zeer beschaafd en aten hun noodles en fruit lekker naar binnen. Yulia is de makkelijke eter en is net een hamster. Ze heeft nu geleerd dat ze eerst haar mondje moet openen en dan pas weer een nieuwe hap krijgt. Meike moet helaas nog vaak door haar hoestbuien overgeven waardoor ze erg moeten letten op haar voedingswaarde. Drinken doen ze gelukkig allebei goed.

Na het ontbijt is Jeroen de papieren in orde gaan maken wat nog een hele heisa bleek voor twee meiden. Gelukkig kreeg hij goede steun van Frea en Stephanie. Terwijl ik al samen met de twee jarige jobs naar boven ging voor het door ons georganiseerde feestje ging jeroen nog taart halen. Vervolgens hebben we heel leuk met iedereen van de groep het eerste verjaardagsfeestje mee mogen maken. Het was super en ze zijn goed verwend. wel waren ze na afloop helemaal op. De drukte was toch iets teveel. Na hun middagdutje zijn we nog naar de supermarkt geweest waar ze allebei nieuwe schoentjes hadden uitgezocht. Supertrots liepen ze hiermee rond te stappen.

‘savonds hadden we ook nog een verjaardag van Deirdre en was het weer een drukke en gezellige boel. We zijn hier toch maar wat eerder weggegaan om ze wat rust te gunnen. Na het bad gingen ze gelukkig redelijk op tijd slapen. Helaas hebben ze ‘snachts allebei veel gehoest en werd nu niet meike maar Yulia met flinke koorts wakker. Mandy heeft de halve nacht weer opgezeten. Van Papa moeten ze niets weten als ze ziek zijn. 

Inmiddels zitten we weer in Beijing en hebben we onze spullen al weer uitgepakt. Meike is een heel stuk opgeknapt en was al weer net zo ontdeugend als voorheen en net zo’n papa’s kindje…. Ze heeft nog wel een lichte verhoging maar daar merk je aan haar gedrag weinig van. Gelukkig maar. We merken allebei dat gisteren toch echt een hele emotionele dag was. Het grijpt je zo aan wanneer zo’n klein meisje zo ziek is, ze wordt zo benauwd als ze zo moet hoesten. Mama was erg emotioneel en papa maakte zich ook enorme zorgen. Gelukkig hebben we ontzettend veel steun uit de groep gehad, echt super lief allemaal. We hebben een hele zak medicijnen die beiden kinderen nu moeten slikken. Maar goed we hopen dat het werkt. In Nederland gaan we wel weer opnieuw kijken. Wellicht heeft iemand nog tips voor acute bronchitus???

Vandaag zijn we al om half 10 vertrokken uit Nanning en om half 7 kwamen we in ons hotel aan in Beijing. Wij zijn helemaal gesloopt. Wat een gesjouw met twee kinderen en al je bagage. De kinderen hebben zich super gedragen, de hele vlucht hebben ze bij ons op schoot gezeten en lief gespeeld. Helemaal niet lastig, ze hebben heerlijk een dutje gedaan (met papa daarbij). Dit was nog maar een vlucht van 3 uur, maar hopelijk is dit een goed voorteken voor de vlucht naar Amsterdam.

Trouwens wel bizar om je kinderen mee te nemen op een Chinees paspoort, maar ook super trots natuurlijk. We zijn nu in Beijing waar de laatste formaliteiten geregeld moeten worden. Morgen moeten we weer een hele papierwinkel inleveren voor de Nederlandse ambassade zodat de kinderen een visum krijgen voor Nederland. Daarna moeten wij in Nederland weer de hele papierwinkel opstarten, maar dat is latere zorg.

Morgen zijn onze meisjes jarig en worden ze twee jaar. Super blij zijn wij dat wij de tweede verjaardag van onze schatten samen mogen vieren. De kamer gaan we zo nog even versieren en de cake gaan we morgen halen. Morgenochtend gaan we met de hele groep een feestje bouwen!

tot morgen allemaal… de foto’s volgen nog